Określenie realnych oczekiwań pod względem złego zachowania jest szczególne istotne w sytuacji, gdy dziecko łamie podstawowe zasady.

Zwróćmy najpierw uwagę na fakt, że nastolatek bardzo często próbuje zwrócić na siebie uwagę, niezależnie, czy rodziców, czy swoich rówieśników, jedno jest jasne postępują źle.

W takiej sytuacji najczęściej szybko wybuchamy złością, krytykujemy i natychmiast wymierzamy karę.

Co robi małe dziecko – strasznie płacze, a nastolatek nie zareaguje łzami, bowiem unosi się dumą, jednak w głębi serca przeżywa to wszystko na swój sposób, więc zamknie się w pokoju.

Wymierzenie kary powoduje złość, a także chęć wymigania się od niej.

Dlatego też najważniejsze w tym momencie jest odczekanie, jak opadną emocje, a następnie szczera rozmowa z uwzględnieniem prostych pytań, dlaczego, co dokładnie zrobiłeś, ale pamiętajmy by nie naciskać.

Dziecko potrzebuje dowartościowania, być może nie czuje się pewny siebie, brakuje mu zrozumienia.

Wobec czego znowu pojawia się problem z brakiem akceptacji samego siebie.